هر ساله اول ماه مه در بسیاری از کشورهای جهان، به عنوان روز کارگر گرامی داشته میشود.
با آنکه کارگران و زحمتکشان در همه کشورها نقش اساسی در تولید ثروت های جامعه دارند، با این حال از سهم درخور از ثروت ها برخوردار نیستند و در بسیاری از کشورها، از جمله ایران، حقوق آنان به شدت پایمال می شود.
امسال اول ماه مه در شرایطی فرامی رسد که در جمهوری فدرال آلمان، شرایط کاری و زندگی برای کارگران و زحمتکشان زیر تاثیر سه عامل دشوارتر شده است:
زیر تاثیر این عامل ها میلیون ها نفر از بیکاری مزمن رنج می برند، شمار زیادی از حقوق بگیران باوجود اشتغال کامل فقیرتر شده و با خطر بیکاری، شغل های بی ثبات، اجاره خانه های بالا، افزایش هزینه انرژی و کاهش خدمات اجتماعی دست و پنجه نرم می کنند. در این میان زنان و به ویژه، شهروندانی که پیشینه مهاجرتی دارند، بیشتر زیر فشار قرار دارند و اغلب به عنوان کارگر موقت یا از طریق قرارداد کاری با شرکتهای واسطه و سودجو، با دستمزد پایین، مشغول به کار اند. اعتصاب های گسترده در ماه های اخیر نشان می دهد که وضعیت کنونی برای کارگران و حقوق بگیران قابل تحمل نیست. در چنین فضایی شاهد به خطر افتادن صلح اجتماعی و تقویت جریان های پوپولیستی و نژادپرستانه ایم.
در ایران نیز امسال روز جهانی کارگر در شرایطی فرامی رسد که بر اثر بحران های بزرگ اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و زیست محیطی، میلیون ها کارگر و زحمتکش، بویژه زنان و جوانان، بیکار ا به زیر خط فقر رانده شده اند و بیش از پیش برضد قانون های ضدکارگری و شرایط کاری برده وار مبارزه می کنند.
ما از خواسته های سندیکاهای حقوق بگیران و کارگران در آلمان از جمله مبارزه با هر گونه تبعیض در محل کار، بویژه تبعیض جنسیتی و تبعیض براساس محل تولد افراد پشتیبانی کرده و خواستار حق و امکانات برابر برای همه، بویژه در شرایط تغییرات ناشی از دیجیتالیزه شدن شغل ها هستیم.
ما همچنین از مبارزات کارگران و زحمتکشان ایران و سندیکاهای ممنوع شده آنها برای دستیابی به حقوق صنفی و سیاسی خود، از جمله برپایی جامعه ای سکولار، آزاد و عادلانه پشتیبانی می کنیم.
بیش از یک قرن است که هر ساله اول ماه مه در بسیاری از کشورهای جهان، به عنوان روز کارگر گرامی داشته و به این مناسبت مراسمی در همبستگی با کارگران و برای عدالت اجتماعی و فرصت های برابر برگزار میشود.
با آنکه کارگران و زحمتکشان در همه کشورها نقش اساسی در تولید ثروت های جامعه دارند، با این حال از سهم درخور از ثروت ها برخوردار نیستند و در بسیاری از کشورها، از جمله ایران، حقوق آنان به شدت پایمال می شود.
امسال اول ماه مه در شرایطی فرامی رسد که در جمهوری فدرال آلمان، شمار زیادی از حقوق بگیران با خطر بیکاری، شغل های بی ثبات، اجاره خانه های بالا و افزایش قیمت مواد غذایی و کاهش خدمات اجتماعی دست و پنجه نرم می کنند و بطور فزاینده ای به کمک های دولتی وابسته می شوند. طبق نظرسنجی ها، تقریباً از هر 5 نفر، یک نفر در بخش های با مزد پایین، کار می کند. به ویژه، شهروندانی که پیشینه مهاجرتی دارند، بیشتر زیر فشار قرار دارند و اغلب به عنوان کارگر موقت یا از طریق قرارداد کاری با شرکتهای واسطه و سودجو، با دستمزد پایین، مشغول به کار اند.
این دشواری ها در اثر افزایش هزینه های نظامی و نیز بی ثباتی های اجتماعی حاصل از روند شتاب گیرنده اتوماسیون (بویژه ورود شتابنده هوش مصنوعی به عرصه های تولیدی و خدماتی) رو به افزایش است. متاسفانه در سه دهه گذشته در آلمان و نیز در سراسر اروپا شاهد گرایشی برای محدود کردن قانون کار و از این طریق تهدید صلح اجتماعی هستیم که به تضعیف همبستگی اجتماعی می انجامد و پیامد آن تقویت جریان های پوپولیستی و نژادپرستانه است.
در ایران نیز امسال روز جهانی کارگر در موقعیت ویژه ناشی از ادامه انقلاب زن، زندگی، آزادی و همزمان با اعتصاب بیش از ١٠٠ واحد و موسسه در بخش صنعت نفت، پتروشیمی، گاز و فولاد از راه می رسد. کارگران و زحمتکشان ایران برای رهایی خود از قانون های ضدکارگری و شرایط کاری برده وار دست به اعتراضات گسترده زده اند و برای ابتدایی ترین حقوق انسانی شان مبارزه می کنند.
جامعه ایرانیان در آلمان از خواسته های سندیکاهای حقوق بگیران و کارگران در آلمان و از مبارزات کارگران و زحمتکشان ایران که در راستای ایجاد جامعه ای سکولار و آزاد و عادلانه و عاری از تبعیض است، پشتیبانی می کند.
جامعه ایرانیان در آلمان
اول ماه مه ٢٠٢٣
8 مارس به مناسبت روز جهانی زن در شهر دورتموند نشست «زن، زندگی، آزادی: صد سال جنبش زنان ایرانی و همچنان مساله روز و حاد» برگزار شد.
این برنامه با همکاری جامعه ایرانیان در آلمان و جامعه امور خارجه در نوردراین وستفالن در شهر دورتموند برگزار شد که نقش هماهنگ کننده و مجری این برنامه ها را خانم الاهه اِنگِل-یمینی و خانم دکتر مهکام صفایی-شاهوردی به عهده داشتند.
نشست با سخنرانی کلائوس وگنر، رییس جامعه امور خارجه و کنسول افتخاری جمهوری اسلواکی آغاز شد. خانم الاهه اِنگِل-یمینی از لحاظ تاریخی و گاهشمارانه به جنبش زنان ایران و اهمیت هدف های جنبش «زن، زندگی، آزادی» پرداخت.
خانم شعله پاکروان از کنشگران برجسته حقوق بشر، گوشه هایی از وضعیت زندگی زنان ایران را بر اساس تجربه های فردی خود توضیح داد. او به تغییرات در حقوق زنان طی سه نسل در ایران پرداخت: نسل پیش از انقلاب 1357، نسلی که بلاواسطه پس از انقلاب بود و نسل کنونی. او اعلام کرد که در حال حاضر زنان جوان ایرانی فعالانه دربرابر سرکوب ها از خود دفاع کرده و آگاهی روشنی نسبت به حقوق خود دارند. خانم پاکروان سپس به وضعیت زندانیان سیاسی در ایران پرداخت.او تاکید کرد که در پس آمارهای مربوط به زندانیان سیاسی و اعدام ها، انسان ها و زندگی های آنها مطرح اند و نه فقط آمار و ارقام. او خواستار توقف بی درنگ اعدام ها و آزادی زندانیان سیاسی شد.
پروفسور دکتر دیتمار کوستر، نماینده پارلمان اروپا، در همین رابطه دورنمای سیاسی اتحادیه اروپا را مطرح کرد. او به اهمیت پذیرفتن سرپرستی سیاسی زندانیان سیاسی ایران تاکید کرد که به این زندانیان چهره و صدا می بخشد که دیده و شنیده شوند. دستگیری هزاران نفر پس از جنبش آزادی خواهانه «زن، زندگی، آزادی» اعتراضات بین المللی می طلبند. سرپرستی سیاسی یک ابزار سیاسی برای نجات زندگی و لغو احکام اعدام می تواند باشد.
در پایان نشست حاضران امکان یافتند با هم و با سخنرانان درباره تحولات آینده ایران و جنبش زنان ایران به تبادل نظر بپردازند. جلسه با خواست افزایش فشار بر رژیم بخاطر متوقف کردن اعدام ها و آزادی زندانیان سیاسی و همچنین عدم مذاکره با دیکتاتورها و پرهیز از انعطاف نشان دادن در برابر دیپلماسی گروگان گیری به پایان رسید.
روز جهانی زن برای جامعه ایرانیان در آلمان، یکبار دیگر روز گرامیداشت و تجدید پیمان ناگستنی با جنبش «زن زندگی آزادی» است.
این در حالی است که در ایران مبارزه بی باکانه و پیشتازانه و نافرمانی مدنی قهرمانانه زنان و بویژه دختران جوان با همراهی و همگامی همه جانبه و پرشور مردان به شکل های متفاوت ادامه دارد و همچنان مورد تحسین، ستایش و پشتیبانی گسترده افکار عمومی جهانی است. از اینروست که به پاس این جانفشانی ها به نمایندگان این جنبش آزادی خواهانه و صلح جویانه جایزه های مهم جهانی داده شده است. ما اکنون شاهد آن هستیم که «زن زندگی آزادی» به نقطه عطف خودرسیده ودیگرماهیت شعاری ندارد و یک «آرمان هدایتگر وهدفمند» است.
این جنبش چشم اندازی جهانی دارد و به همگامی و همبستگی هرچه بیشـتر میان همه ی زنان ستمدیده ی جهان در راه مبارزه با قانون ها و سنت های زن ستیزانه و تبعیض آمیز نیرو می بخشد. ازینرو گرامیداشت این جنبش همچنین ارج گذاری بر هر حرکت بشردوستانه و آزادیخواهانه برای احقاق حقوق زنان نه تنها در ایران بلکه درافغانستان، یمن، مصر و دیگر کشورهای جهان می باشد.
بزرگداشت روز جهانی زن برای ایرانیان تنها گرامیداشت مبارزه ی افتخار آفرین زنان نیست بلکه روز بزرگداشت همه پشتیبانان این جنبش است که همگام و همدل با زنان همچنان برای آماجهای «زن زندگی آزادی» با نام «رمز ژینا مهسا» استوار ایستاده اند و بسیاری از آنان بدست رژیمی استبدادی و تمامیتخواه، ، به بند کشیده و یا با بی رحمی تمام به دار آویخته شده اند.
ما ضمن سپاسگزاری از پشتیبانان جنبش آزادیخواهانه «زن زندگی آزادی» در آلمان و جهان، خواستار رسیدگی و توجه بیشتر به وضعیت پناهجویان بویژه زنان، جلوگیری ازاخراج پناهندگان ایرانی، فشار هرچه بیشتر بر رژیم جمهوری اسلامی برای پایان دادن به اعدام ها و آزادی زندانیان سیاسی هستیم.
گرامیداشت «روز جهانی زن» فرصتی است مناسب برای جلب توجه سیاستمداران، قانونگذاران و در نهایت دولت آلمان به درخواستهای بحق زنان در جامعه ای که در آن زندگی می کنند. در این پیوند ما بار دیگر درخواستهای مهم خود را اعلام میکنیم:
به امید پیروزی ماندگار و پایدار «زن زندگی آزادی»! روز جهانی زن خجسته باد!
روز چهارشنبه ۲۸ فوریه ۲۰۲۴ در ساختمان اداری صدراعظم آلمان، خانم آلابالی-رادوان، وزیر مسئول امور همگرایی (انتگراسیون) میزبان شماری از زنان کنشگر مدنی خارجی تبار در تبعید بود. این برنامه برای نخستین بار تحت عنوان « زن، فرار ، جوامع دور از میهن – چشم اندازی دیگر!» در شهر برلین برگزار شد. هدف از برگزاری این برنامه بیان تجربه فرار این گروه از زنان و در نهایت پناهندگی و زندگی درتبعید بود. شرکت کنندگان که امروز در موقعیت های اجتماعی و سیاسی در جامعه آلمان فعال هستند به روایت داستان زندگی و تجربه خود از زندگی دوره پناهندگی و امروزشان در تبعید پرداختند. هدف معرفی شخصی افراد نبود، بلکه خود این داستانها مورد نظر بودند که می تواند آموزنده و نیز سودمند برای پیشرفت جامعه آلمان در زمینه مهاجرت و زندگی در کنار یکدیگر در آلمان باشد.
به نمایندگی از طرف جامعه ایرانیان در آلمان خانم دکتر مهکام صفائی-شاهوردی، عضو هیات مدیره «جامعه»، در این برنامه شرکت کرد.
برنامه با خوش آمد گوئی خانم وزیر آغاز شد. او به روایت داستان زندگی خود، برپایه تجربه فرار والدین اش از عراق و تولد او در حین این وقایع در مسکو و بعدا پناهندگی به آلمان و تجربه اقامت در خانه های پناهندگی و وزیر شدن در سن ۳۳ سالگی پرداخت. دیگر مهمان سخنران خانم ایزابل شایانی بود که قسمت هايی از کتاب خود با عنوان «پنج انسان. پنج راه. یک هدف» را خواند.
مجری برنامه خانم دوزن تکال بود که با توانائی و شایستگی همیشگی از آغاز تا پایان بخش گفتگو و تبادل نظر این برنامه را همراهی و مدیریت کرد.
در پایان مهمانان و برگزار کنندگان برنامه فرصت پیدا کردند که با یکدیگر به گفتگو پرداخته و نیز با کنشگران زن و چهره های نامدار فعالین حقوق بشری و زنان فعال در عرصه سیاست و سیاستگذاری تبادل اندیشه داشته باشند.
تا کنون ۵۰۰ سازمان و انجمن خودجوش مردمی، فراخوانی را علیه جریانات راست و نژادپرست امضا کردهاند.
“جامعه ایرانیان در آلمان” نیز یکی از امضاکنندگان است.
این سازمانها، تظاهرات بزرگی را در ۳ فوریه برگزار کردند که در پی آن ایجاد یک “دیوار آتشین انسانی ” در اطراف ساختمان مجلس آلمان (بوندستاگ) بود.
این اقدام باعث یک تظاهرات بسیار بزرگ در مقابل مجلس آلمان (بوندستاگ) شد.
این کنش جمعی می خواهد جامعه مدنی را به آنچه فرا بخواند که احزاب سیاسی در حال حاضر قادر به انجام آن نیستند:
“دفاع از دموکراسی و حقوق بشر در برابر ایدئولوژیهای راست و عوام گرائی.”
جامعه ایرانیان در آلمان – IGD هموندان و دوستان را دعوت به شرکت در این کارزار میکند.
در ۱۱ بهمن ۱۴۰۲ (دوم فوریه ۲۰۲۴)، نشست خبری «اتحاد برای پایان دادن به اعدامها در ایران» در دفتر “جامعه ایرانیان در آلمان IGD ” برگزار شد.
سازمان «اتحاد برای پایان دادن به اعدامها در ایران» متشکل از نهادها، گروه های خودجوش، انجمنها و افرادی است که با اعدام و مجازات مرگ در ایران، مبارزه میکنند.
در این نشست خبری برخی از وابستگان زندانیان سیاسی کُرد که اخیراً در ایران اعدام شدهاند، فعالان حقوق بشر ایرانی و نمایندگان جامعه LGBTQ+ درباره وضعیت خشونت آمیزی که زندانیان در آن بسر می برند و رنج فراوان اعضای خانواده های اعدامشدگان، صحبت کردند.
در اینجا می توانید صحنه هائی از این نشست خبری را مشاهده کنید.
جامعه ایرانیان در آلمان از فراخوان زیر پشتیبانی کرده و هموندان و دوستان را نیز به پیوستن به این کارزار دعوت می کند.
«دموکراسی به جایگزین نیاز ندارد – دموکراسی به ما نیاز دارد!»
به لطف تحقیقات گسترده «موسسه تحقیقاتی کورکتیو» اکنون بر همگان روشن است که حزب « آ-اف-د» چه به اصطلاح «راههای جایگزینی (آلترناتیو)» را برای سرزمین و دموکراسی ما در نظر گرفته است!
شاید خود شما به آن گروه از افراد تعلق داشته باشید که طبق این راههای آلترناتیو باید مستقیم از کشور اخراج شوند. حتی اگر خود شما هم از این دسته افراد نباشید، بدون شک دوستان و آشنایانی دارید که این حزب تمایل دارد آنها را از آلمان اخراج کند.
زمان آن فرا رسیده که نشان دهیم این آیندهای نیست که ما خواستار آنیم، چرا که دموکراسی به هیچ جایگزینی نیاز ندارد.
تظاهرات سراسری روزهای اخیر دلگرم کننده بود؛ با این حال همچنان می توانیم با فعالیتهای بیشتر نشان دهیم که تعدادمان از آنچه در تظاهرات دیدیم هم زیادتر است!
«بیایید یک دیوار آتشین دیجیتالی ایجاد کنیم!»
به منظور ایجاد این دیوار آتشین لوگوی (شعار) این کارزار را پخش کنید؛ آن را با دیگران به اشتراک بگذارید؛ چاپش کنید؛ لوگو را در عکسها و پستهای صفحههای اجتماعی خود قرار دهید و سیلی از این کارزار راه بیاندازید. بیایید با کمک هم موجی بسازیم که «خیال پوشالی اخراج پناهجویان» را بشوید و با خود ببرد.
حتی اگر نمی خواهید عکسی از خود به اشتراک بگذارید، همچنان می توانید با به اشتراک گذاشتن تصویر لوگو (شعار) به کارزار کمک کرده و پیام آن را به همه جا و هرسو برسانید.
در لینک زیر می توانید لوگو را در اندازه های مختلف یافته و پیاده کنید:
