Category

عمومی

اول ماه مه روز جهانی کارگر

By بیانیه های مطبوعاتی , عمومی No Comments

در اوایل سال 1886 ، دقیقاً 30 سال پس از تظاهرات گسترده در استرالیا در اول ماه مه 1856، اتحادیه‌های کارگری آمریکای شمالی خواستار اعتصاب عمومی به مدت چند روز شدند.

دلایل اصلی این اعتصاب، شرایط نامناسب کار و حقوق ناعادلانه کارگران صنعتی بود.

از آن زمان، هر ساله در بسیاری از کشورها، این روز به عنوان روز کارگر گرامی داشته می شود و برگزارکنندگان خواستار همبستگی، عدالت اجتماعی و فرصت های برابر برای کارگران می‌شوند.

هم اکنون 135 سال بعد از آن، هنوز در بسیاری از کشورها، از جمله در ایران، حقوق کارگران به اندازه کافی در نظر گرفته نمی شود و هرگونه اعتراض موجه‌ای، می تواند عواقب قانونی سختی را در پی داشته باشد.

امسال اول ماه مه همزمان است با دوران پاندمی ویروس کرونا.

حقوق بگیران با اخراج‌های گسترده، کار کوتاه مدت، اجاره‌های بالا و افزایش قیمت مواد غذایی، دست و پنجه نرم می‌کنند.

افرادی که در مشاغل نامطمئن و بی‌ثبات استخدام شده اند و درآمد کمی دارند، به سختی می توانند با درآمد ناچیزشان، زندگی کنند و همواره به کمک های دولتی وابسته هستند.

طبق نظرسنجی ها، تقریباً از هر 5 نفر، یک نفر در بخشهای با مزد پایین، کار میکند

به طور خاص، شهروندانی که عقبۀ مهاجرت دارند، در این دوران، بیشتر تحت فشار قرار می گیرند و اغلب به عنوان کارگر موقت یا از طریق قرارداد کاری با شرکتهای واسطه و سودجو، با دستمزد پایین، استخدام می شوند.

“جامعه ایرانیان آلمان” نیز از تأثیرات منفی این همه‌گیری، مصون نبوده است. بطور مثال:

بسیاری مجبور شدند در محیط کار با چالش های جدیدی روبرو شوند یا به “کار کوتاه مدت” بپردازند.

حتی برخی شغل خود را از دست دادند.

همچنین این همه‌گیری، زندگی دانشجویان ایرانی با “اجازه اقامت دانشجویی” را که باید در کنار تحصیل برای تامین زندگیشان کار کنند، نیز دشوار کرده است.

 این پاندمی همچنین نشان می دهد که شکاف بین فقیر و غنی، آشکارا چقدر در حال گسترش است و در حالی که خیلی از شرکتها در معرض ورشکستگی قرار دارند ، برخی از این بحران سود جسته‌اند و در این وضعیت، به طرز چشمگیری ثروتمند شده‌اند.

اکنون، در این دوران متحول و دگرگون کرونایی، وقت آن است که بار دیگر از خود بپرسیم که:

در کدام جامعه می خواهیم در آینده با هم زندگی کنیم، در یک جامعه با همبستگی، جامعه‌ای عادلانه‌تر، پایدار با فرصت‌های برابر، بدون نژادپرستی و تبعیض و یا در یک جامعه ناامن؟ جامعه ناامنی که نئولیبرالیسم برایمان رقم زده است! در کدام جامعه؟

درباره “جامعه ایرانیان در آلمان”

جامعه ایرانیان در آلمان (IGD) یک انجمن سراسری از ایرانیان و ایرانی‌تبارهای مقیم آلمان است که در سال 2010 در برلین تاسیس شد.

طبق اساسنامه IGD ، این تشکل برای تقویت و پیشبرد علایق ایرانیان مقیم آلمان و همچنین مشارکت و همزیستی بیشتر آنها در جامعه آلمان، می‌کوشد.

این انجمن، مستقل، غیرحزبی، غیر فرقه‌ای و با گرایش سکولار میباشد

روز یادبود شاعر ایرانی، عمر خیام

By عمومی No Comments

به مناسبت روز بزرگداشت عمر خیام (۱۱۲۳-۱۰۴۸) ریاضیدان، ستاره شناس و شاعربزرگ ایران، جامعه‌ی ایرانیان در آلمان مصاحبه‌ی زیر را  با دکتر محمود فلکی، نویسنده‌ی ایرانی-آلمانی و مؤلف کتاب “آیین خرد و شادی (نگاهی به جهان بینی خیام)” انجام داده است:

 

۱– عمر خیام به عنوان ریاضیدان، ستاره شناس و شاعر شناخته می شود. این مباحث چه ارتباطی با هم دارند؟

– خیام در زمان خود بیشتر به عنوان یک ریاضیدان شناخته می‌شد. او در رصدخانه‌ی سلطنتیِ سلطان ملک‌شاه سلجوقی به عنوان یک ستاره شناس و منجم کار می کرد، اما به طالع بینی و تاثیر صور فلکی بر سرنوشت مردم باور نداشت.

رباعیات خیام نه در زمان حیاتش، بلکه پس از درگذشت او منتشرشدند؛ چرا که او به عنوان یک آزاداندیش شک‌گرا، از آن هراس داشت که از سوی واپسگرایان و روحانیت مرتجع به کافربودن متهم شود. او احتمالاً شعر خود را فقط در حلقه‌ی دوستان بسیار نزدیک و هم‌فکرش ارائه داده است.

هدف او سرودن شعر به عنوان یک شاعر کلاسیک نبود. برای او این رباعیات (کوتاه ترین فرم شعر پارسی) وسیله‌ای برای ارائه‌ی اندیشه‌هایش، نگرش شک گرایانه‌اش و جستجوی لذات دنیوی و نفسانی بود.

خیام در زمان حیاتش به عنوان شاعر شناخته نمی‌شد. حدود یک قرن بعد، هنگامی که تعدادی از رباعیات وی منتشر شد، برخی از متفکران و شاعران از او آگاهی یافتند و وی به‌تدریج به عنوان شاعر شناخته شد.

بین کار علمی خیام و شعر او ارتباط و تاثیر متقابلِ ویژه‌ای وجود دارد. او به عنوان یک دانشمند، می‌بایستی درباره‌ی پدیده‌های طبیعی با دیدگاه منطقی پژوهش و آنها را با دقت یک ریاضیدان بیان کند. وی تحت تأثیر فلسفه‌ی یونان موفق می‌شود این نگره را به هستی شناسی تعمیم دهد. او براین پایه، برخی از پدیده‌های طبیعی را نه با کمک افسانه‌ها و اساطیرِ مذهبی، بلکه با اندیشه‌های منطقی بیان می‌کند و انحصار تفسیر دینیِ آفرینش جهان را زیر سوال می برد.

به‌مثل، می سراید:

خیام که گفت دوزخی خواهد بود؟

که رفت به دوزخ و که آمد ز بهشت؟”

باید دانست که در زمان حیات خیام و مدت‌ها پس از آن، آموزش علم و فلسفه، به ویژه فلسفه‌ی یونانی، ممنوع بود.او برای آنکه امکان حمله را از سوی روحانیون و صوفیان خنثی کند، جهان بینی خود را، مانند سایر آثار منتشر شده‌ی خود، نه به نثر، بلکه در قالب شعر، تقریبأ نوعی گزین‌گویه، بیان داشت، بی‌آنکه آنها را منتشر کند.

 

۲- چه بخشهایی از افکار و بینش خیام در غرب کمتر ارائه شده است یا اصلاً ارائه نشده است؟

 

– با آغاز عصر روشنگری در غرب، دانشمندان، به ویژه فلاسفه، می خواستند پدیده‌ها و حوادث طبیعی را عقلایی و منطقی تبیین کنند. در چنین شرایطی، خیام به عنوان ریاضی‌دانی که “رساله‌ی جبر”ش پیشتر در زمانی طولانی مطرح بود، دوباره کشف شد؛ ریاضی‌دانی که حل معادلات درجه ۲ و 3 و مثلث پاسکال را در اوایل قرن ۱۱ میلادی کشف کرده بود. اما در روند پیشرفت بیشتر ریاضیات مدرن، خیام به تدریج به فراموشی سپرده شد.

سالها بعد در اواسط سده‌ی نوزدهم که شاعر رمانتیک انگلیسی، ادوارد فیتز جرالد، رباعیات خیام را به زبانی همه فهم به انگلیسی ترجمه کرد، خیام در غرب به ویژه در کشورهای انگلیسی زبان به عنوان یک شاعر شناخته شد.

در آلمان برخی از رباعیاتش در سال ۱۸۱۸ توسط  هامرپورگشتال به آلمانی ترجمه شد. سال 1827 فریدریش روکرت چند رباعی خیام را به آلمانی برگرداند. در آن زمان خیام مانند سایر شاعران ایرانی شناخته شده نبود. حتا در “دیوان غربی-شرقی” گوته (چاپ اول ۱۸۱۹) هیچ اشاره‌ای به خیام نشده است، اگرچه گوته غیر از حافظ ادیبان دیگر ایران را می شناخت، خصوصاً “هفت ستاره” شعر پارسی (حافظ، فردوسی، نظامی، مولانا، سعدی، انوری و جامی) را در دیوانش مطرح و از شعر آنها استفاده کرده است. گوته شعر فارسی را چنان ستایش می‌کند که گویی او در این شعر، تصور آرمانی‌اش از هنر شعر را تحقق یافته می‌بیند. او می‌نویسد: “باروری و چند‌سویه‌گی شعر پارسی از گستردگی عظیم جهان خارج و ثروت بی‌پایان آن سرچشمه می‌گیرد.” با اینهمه، او حتی یک کلمه در مورد خیام نگفته است. امروزه نیز خیام  در جهان انگلیسی زبان‌ها بیشتر از سایر کشورهای غربی شناخته شده است.

 

 

۳- شهرت خیام بیشتر به خاطر رباعیاتش است. اگر او رباعیات را نمی نوشت، آیا ما او را به عنوان یک ریاضیدان و ستاره شناس می شناختیم؟

 

– نه! اگرچه او و همكارانش به دستور سلطان ملک‌شاه تقویم شمسی را، كه تقویم کنونی ایران بر اساس آن بنا شده، تدوین کرد و راه حل‌های ریاضی وی شهرت جهانی داشتند، اما هم اكنون از نظر تاریخی و همانطور كه ​​قبلاً گفته شد، توسط ریاضیات جدید منسوخ شده است.

محتوای تقریباً ۸۰ رباعی او هنوز به روز است و نه تنها به اعتبار جهانشمولی انتخاب موضوعات انسانی‌اش، بلکه برای انتخاب سبک و ظرافت زبان در رباعیاتش بسیار برجسته است.

 

 

۴- خیام برای شما چه معنایی دارد؟

 

– به گمانم امروزه رباعیات خیام هرگز تا این حد روزآمد (اکتوئل) نبوده. با توجه به گرایش روزافزون مردم در سراسر جهان در روی آوری به اسطوره‌های مذهبی و همچنین تجدید حیات اسلام گرایان، جهان بینی خیام آنجا اهمیت می یابد که در برابر خرافات و تعصب ایستادگی می کند و مروج رواداری، خردورزی و لذت بردن از جسم و نفس است. با همین انگیزه است که من کتابی در مورد “جهان بینی خیام” نوشته ام.

 

۵- در پایان لطفا یک جمله یا یک رباعی از خیام نقل کنید!

 

می‌خور که فلک بهرِ هلاک من و تو

قصدی دارد به جانِ پاک من و تو

در سبزه نشین و میِ روشن می‌خور

کاین سبزه بسی دَمَد ز خاک من و تو

به مناسبت روز جهانی زبان مادری

By بیانیه های مطبوعاتی , عمومی

جامعه ایرانیان در آلمان، ٢١فوریه ٢٠٢٠، روز جهانی زبان مادری را گرامی می دارد.

یونسکو این روز را در سال ٢٠٠٠ به این دلیل نام گذاری کرد که نزدیک به نیمی از زبان های دنیا در معرض نابودی قرار دارند. با هدف «پشتیبانی از تنوع زبانی و فرهنگی و چندزبانه بودن» در این روز، زبان هایی که در سراسر دنیا در میان اقلیت هایی با جمعیتی کمتر از ده هزار نفر رایج اند، پاس داشته می شوند. یونسکو این روز را به یاد قربانیان تظاهراتی در ٢١فوریه ١٩٥٢در پاکستان برگزیده است. علت برپا شدن تظاهرات آن بود که حکومت وقت پاکستان زبان اردو را که زبان رسمی تنها سه درصد جمعیت این کشور بود، بعنوان یگانه زبان رسمی این کشور اعلام کرد.

جامعه ایرانیان در آلمان بنا به سه دلیل که از این تحول تاریخی سرچشمه می گیرند، این روز را گرامی می دارد:

نخست در جامعه ای که 25% شهروندان آن پیشینه مهاجرتی دارند، کاربرد و پشتیبانی از زبان مادری در کنار زبان آلمانی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. از نگاه یک اتحادیه سراسری سازمان های مهاجران، می کوشیم بر اهمیت آموزش زبان مادری و چندزبانه بودن به مثابه کلیدی برای همگرایی (انتگراسیون) و مشارکت بهتر، درک متقابل نیک تر و غنای تنوع فرهنگی تاکید کنیم.

دوم از آنجا که بسیاری از ما به زبان پارسی سخن می گوییم، می کوشیم که این زبان در برنامه درسی مدرسه های آلمان گنجانده شده و نیز مانند نمونه هامبورگ بعنوان رشته درسی انتخابی درمدرسه ها پذیرفته شود.

سوم ما ایرانیان و ایرانی تباران که حامل تجربه هایی از یک کشور چندزبانه و چندقومی هستیم، می خواهیم به این مناسبت زبان های پرشماری را که در ایران و منطقه ای که ایران در آن قرار گرفته، گرامی بداریم.

به مناسبت سالگرد حمله تروریستی در هاناو

By بیانیه های مطبوعاتی , عمومی

«کلمات  قادر به بیان آن رنجی نیستند که من احساس می کنم» نیکولسکو پام.

«وقتی پدرو مادرت بمیرند، تو یتیمی، وقتی همسرت بمیرد، تو بیوه یی. وقتی پسرت  بمیرد تو دیگر هیچ کس نیستی»

 Vili Viorel Păun پدر یکی از قربانیان ترور۱۹ فوریه در هاناو 

یک سال از ترور راسیستی در هاناو گذشته است. ۱۹ فوریه سال گذشته  یک تروریست افراطی نژادپرست در دو منطقه در شهر هاناو،  ۹ انسان مهاجرتبار را به قتل رسانید.

 ما جامعه ایرانیان در آلمان در کنار بستگان و دوستان قربانیان در سوگ نشسته ایم و با آنان احساس همدردی می کنیم. ما به مانند آنان از این عمل شرم آور و ضد انسانی خشمگینیم و مانند آنان برایمان غیرقابل درک است که چرا تا به امروز به پرسش های  بسیاری از بستگان قربانیان، که هنوز در شوک هستند، پاسخی  داده نشده است.

 احسان جعفری رییس هیات مدیره جامعه در آلمان با اشاره به این اقدام ننگین تاکید می کند: باید بحث و گفتگویی در سطح جامعه آلمان، درباره پدیده ساختاری، نژادپرستی، یهودی ستیزی، اسلام ستیزی و کولی ستیزی انجام گیرد تا نشان داده شود که چگونه می توان با این پدیده ضد انسانی مقابله کرد. سال گذشته در کمال  ناباوری پی بردیم که چندین گروه راسیستی و راستگرای افراطی در میان کارمندان پلیس افشا شده است. تا آنجا  که ما می‌دانیم تهدید به قتل هم با امضای NSU در صفوف ماموران امنیتی  بوده است. این افشاگری‌ها سبب نااطمینانی در بین مهاجرین و مهاجرتبارها گشته است. این رویدادها یک چیز را نشان میدهد: فضای تهدید همچنان باقی است و تعداد سوءقصد ها  با انگیزه های راسیستی  رو به افزایش است و آمادگی گروه‌های راستگرای افراطی برای اقدامات خشونت‌آمیز ادامه دارد.

ما این تحولات را با نگرانی دنبال می‌کنیم و اعلام می داریم برای آنکه ترور هایی به مانند شهر هاناو انجام نگیرد باید جداً علیه گروه‌های راست افراطی اقدام کرد. او همچنین تاکید می کند ترور راست گرایان افراطی تنها به مهاجرین مربوط نمی‌شود بلکه خیلی بیشتر از آن به آزادی و دمکراسی در آلمان ارتباط دارد.

احسان جعفری می گوید: به عنوان سازمان مهاجرین ومهاجرتبارها، ما اعتراض خودمان را علیه هر شکلی از نژادپرستی اعلام می داریم و میخواهیم و وظیفه داریم از خانواده‌ها و بستگان قربانیان ترور در هاناو حمایت شود. ما  نام های قربانیان این کشتار ننگین را فراموش نمی کنیم و همراه با کنفرانس سراسری سازمان های مهاجرین همبستگی مان را با باقی ماندگان و بستگان قربانیان اعلام می داریم و به طور کامل از خواستهای «گروه ابتکار ۱۹ فوریه هاناو» درباره  یادآوری، عدالت، روشنگری و پیامدها پشتیبانی می کنیم.  از طریق «گروه ابتکار ۱۹ فوریه هاناو» می توانید شما هم (شما هم می توانید) از بستگان قربانیان حمایت کنید!

بیانیه مطبوعاتیبه مناسبت روز جهانی زن

By عمومی

جامعه ایرانیان در آلمان، 8 مارس، روز جهانی زن را -که در برلین از سال 2019 تعطیل رسمی اعلام شده است- گرامی می دارد.

منشأ این روز که به روز مبارزه زنان نیز شهرت یافته، به خواسته های سازمان های سوسیالیستی در اروپا در زمینه برابر حقوقی و رهایی زنان کارگر پیش از جنگ اول جهانی بازمی گردد. روز جهانی زن برای نخستین بار در سال 1921 جشن گرفته شد و به این ترتیب دارای سنتی تقریبا صد ساله است. علیرغم برخی پیشرفت های چشمگیر و موفقیت ها در برخی از کشورها، هنوز نمی توان از برابری حقوق زنان سخن راند. حتی در کشورهای دارای دمکراسی پیشرفته کماکان زنان در موقعیت های اجتماعی و سیاسی عالی حضور کم رنگی داشته و یا برای کار برابر با مردان دستمزد کمتری دریافت می کنند. حرکت هایی مانند «من نیز» و «روز پرداخت برابر» نشانگر نابرابری دوام دار در سراسر جهان اند.  وجود یک صدراعظم زن در آلمان از 16 سال پیش به این سو و با این که یک نسل در این کشور تنها صدراعظم زن را می شناسد، تغییری در این وضعیت نمی دهد.

جامعه ایرانیان به مناسبت روز جهانی زن، 22 فوریه 2020 در برلین در چارچوب پروژه «گفتگو درباره ارزش ها» برنامه تئاتری را ترتیب داد. این تئاتر با نام «دختران آبی» توسط گروه اشیل، یک گروه جوان و غیرحرفه ای متشکل از بازیگران ایرانی و افغانستانی تبار اجرا شد. این برنامه تنها یادآور سرنوشت دختر جوانی در ایران نبود که به دلیل اعتراض به ممنوعیت ورود تماشاچیان زن به ورزشگاه های فوتبال سوگمندانه خودسوزی کرد. آن گونه که خانم فرزانه کاظمی، کارگردان این اثر و متولد کابل می گوید: «ما می خواستیم با این کار توجه همگان را به مساله ستم به زنان در افغانستان، ایران و سراسر جهان جلب کنیم».

تظاهرات پرشمار زنان ایران با قدرت نمادین نیرومند، از جمله «دختر آبی» و «دختران خیابان انقلاب»، اشاره به وضعیت بسیار دشوار و نابهنجار زنان ایران دارند. مقررات دولتی درباره پوشش اجباری زنان، جداسازی جنسی، قانون های تبعیض آمیز و اجحاف نهادینه شده در زمینه های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی برخی از وجوه ستم به زنان در ایران اند.

ما بر این باوریم که زنان توانمند پیش شرط یک جامعه نیرومندند. برای خانم کاظمی در کنار فرهنگ سیاسی و ممنوعیت های قانونی دولتی، یکی از مانع های اصلی رهایی زنان در افغانستان و ایران ساختارهای اجتماعی پدرسالارانه اند. او می گوید: «البته در کشورم افغانستان برای زنان حجاب اجباری نیست. با این حال بسیاری از زنان زیر فشار شوهر و یا ساختارهای پدرسالارانه ناچارند  که  روسری به سر کنند».

به مناسبت روز جهانی زن همچنین رویدادهای جاری در مرزهای ترکیه و یونان را محکوم می کنیم. بسیاری از کسانی که در شرایط غیرانسانی اردوگاه های پناهجویان در جزیره های یونان و یا از کاربرد گازهای اشک آور در این مرزها رنج می کشند، زنان و کودکان اند. این سیمای زشت ضدانسانی نباید نخستین چهره ای باشد که اروپاییان از خود به پناهجویانی که برای جستجوی آینده ای بهتر به اروپا می آیند، نشان می دهند.